Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

 Бу қиссани мулоҳаза қилиб кўринг

 Эр-хотин янги уйга кўчиб ўтишди. Кунларнинг бирида  нонушта қилиб ўтирган вақтларида аёл эрига кўрсаткич бармоғи билан дераза ортидаги қўшниси билан умумий бўлган боғга ишора қилиб деди: «Қаранг, азизим, қўшнимиз кирни тоза ювмас экан... У қиммат кир ювиш кукуни сотиб олиши керак ».

 Аёл ҳар сафар қўшнисини кўрганида, унга кир ювишни тушунтирадиган бўлди.  Бир ойдан кейин аёл қўшнисининг арқонида тоза кирларни кўриб, ҳайрон қолди ва эрига деди: «Охири кирни қандай ювиш кераклигини билибди».

 Эри шундай жавоб қилди: «Азизам, бугун эрталаб вақтли туриб сен қараётган деразанинг ойнасини артиб қўйдим.  Сенинг айбинг шуки, сен одамларнинг ишларида  хато кўрасан. Бировларнинг айбларини танқид қилишдан олдин ўз айбларингни  ислоҳ қил.

Араб тилидан Назокат таржимаси